Spokój

Zdarzają się w życiu człowieka sytuacje, kiedy wyjątkowo tęskni  za spokojem. Bywa, że jest to tęsknienie główną jego potrzebą, reakcją na sytuację, której już nie jest w stanie przeżywać. Wczoraj przeczytałam w pewnej dyskusji o człowieczych problemach odpowiedź na pytanie: Czego  potrzebujesz?  brzmiała ta odpowiedź :,, wiem, że chcę mieć w życiu spokój” , takie proste, a nieosiągalne i najbardziej potrzebne dla tego człowieka. Osoba, szukająca spokoju zaczęła swoją drogę, po trudach życia, podjęła swoje działanie, oby doszła do celu. Dzisiaj po raz kolejny temat spokoju powrócił. Usłyszałam w rozmowie dwóch ekspertów, że spokój można odnaleźć w oczach drugiej osoby. Szczególnie ważny jest ten spokojny wzrok w oczach rodzica. Bowiem daje oparcie, ugruntowuje, daje ,,szkielet” na dalsze życie, uczy jak pokonywać przeszkody w życiu mimo porażek, jak się podnosić z nich, stawiać im wyzwanie. Jak być w dorosłym życiu ukształtowanym na życie. To co dziecko widzi w oczach rodzica jest niezmiernie ważne, my nie widzimy siebie, naszych reakcji, emocji, nasza twarz to mapa tego co w sobie nosimy, więc nawet jeżeli się boimy, a zaprzeczamy temu słowami, na twarzy, w mimice, w spojrzeniu zostaje to wyrażone. Lepiej być zatem autentycznym, zauważyć , przyznać to przed sobą, innymi, pracować nad sobą, poszukiwać rozwiązań, pomocy jeżeli potrzebujemy. Tak jak autorka odpowiedzi. Bo szukanie to odwaga, a odwaga daje siłę, a siła to energia, do życia :)

Macie spokój w sobie? Szukajcie jeśli nie macie. Warto. Znajdujcie takie oczy. Ze spokojem, ja znalazłam, pokochałam.